گویی تمام فرصت ها را

از دست داده ام

تمام فرصتهای خوب زندگی

فرصتهای با دیگران بودن

فرصتهای خندیدن و خنداندن

و هر چه فرصت طلایی دیگر است

همه را از دست داده ام

چرا دستانم اینگونه خالیست

چرا چشمانم آنچه را که میخواهد

نمیابد

و نفسهایم عطر با شکوهی را کم میاورد

که مدتها پیش باد با خود آورده بود

احساس میکنم پیله تنهایی از دور به سمتم میاید

باز هم روزهای دلتنگی در راه است

این را خوب میدانم

ته دلم خالیست

خالی از هر چه باید باشد

ندارم آن چه را که باید داشته باشم

سکوت میکنم

سکوت میکنم و میگذارم زمان هر طور که میخواهد

راجع به من قضاوت کند

دیگر چه فرقی میکند تو از من چه میخواهی

وقتی دیگر خودم از خودم هیچ نمیخواهم

من تمام فرصتها را سوزانده ام

و اکنون خاکستر نشین لحظه های از دست رفته ام