کاش می دانستم

در لا به لای بهترین طلوع ها

در سایه سار عشق

در افق چشم هایم چرا تو را یافتم

 

کاش می دانستم

که به کدامین دل سفر کرده ای

در کدامین چشم نهفته ای

دل را برای که به وعده گذاشته ای

 

کاش می دانستم

چه شد از لبخند هایت شعر امید یافتم

بیت بیت آن را از بر کردم

لحظه لحظه نگاهت را قاب کردم و به دیدگان خسته ام هدیه دادم

 

و کاش می دانستم چرا

برای دیدنت روزها را ورق میزنم

و در خلوت تنهای شبهای پاییزی

زیر گذر دل به شاخه رزی زرد

به انتظار نشسته ام ...

در حالی که میدانم هرگز نمی آیی

 

و اما کاش می دانستم

که چرا نمی خواهم بدانم آنچه را که می دانم...

 

 

نوشته شده در دوشنبه 19 اسفند1387ساعت 15 توسط مریــم . بهنـــــاز| |